DARICA GENÇLERBİRLİĞİ 1 - 2 BEŞİKTAŞ (29/KASIM/2016)

Beşiktaş, 2016-2017 sezonu Türkiye Kupası grup aşamasındaki ilk maçında Kocaeli İsmet Paşa Stadı'nda Darıca Gençlerbirliği'ne konuk oldu. Süper Lig ve Şampiyonlar Ligi'nde verilen yoğun mücadelenin arasında oynanan bu karşılaşma, as kadrodan çok forma şansı bulamayan oyuncuları ve gençleri izlemek açısından güzel bir fırsattı.

Beşiktaş doğal olarak sahaya as kadrosuyla çıkmadı. Kadroya her zaman giremeyen, altyapıdan gelen ve genellikle yedek bekleyen futbolcularımızı izleme fırsatı bulacaktık. Güçler elbette eşit değildi ama sahadaki kadrolar düşünüldüğünde iki takım arasında alışılmış Beşiktaş maçlarındaki kadar büyük bir fark olmayacağını tahmin ediyordum. Nitekim karşılaşma da bu görüntüyle başladı.

İlk on dakika iki takımın kısa paslarla oyuna alışmaya çalışmasıyla geçti. 11. dakikada Kerim'in başlattığı atak kornerle sonuçlandı ancak devamından gol çıkmadı. Ev sahibi takımın taraftarları ise soğuk havaya rağmen tribünleri büyük ölçüde doldurmuş, takımlarını heyecanla destekliyordu.

14. dakikada Beşiktaş rakip ceza sahasını karıştırdı ve hemen dışında, kaleyi karşıdan gören bir noktadan serbest vuruş kazandı. Kerim'in kullandığı vuruş sonuç getirmedi. Bir dakika sonra bu kez Darıca Gençlerbirliği atağa çıktı ancak onlar da golü bulamadı.

Bu dakikalarda tribünlerden Beşiktaş aleyhine küfürlü tezahüratlar yükselmeye başladı. Doğrusu buna biraz üzüldüm. Darıca Gençlerbirliği açısından çok sık yaşanmayacak, geçen sezonun Süper Lig şampiyonuna karşı oynanan özel bir geceydi. Böyle bir karşılaşmanın heyecanını yaşamak ve kendi takımını desteklemek varken işin küfürlü tezahürata dönüşmesini gereksiz buluyorum. Ardından tribünlerde meşaleler de yakılmaya başlandı. Duman bütün sahayı kaplayınca hakem bir süre oyunu durdurmak zorunda kaldı. 

Meşale dumanları tüm sahayı kaplayınca, 

hakem oyuna ara vermek zorunda kaldı.

Bütün bunların, İsmet Paşa Stadı'nın zaten geçmişten kalmış görüntüsüyle birleşmesi bana tuhaf biçimde seksenli yıllardan banttan bir maç izliyormuşum hissi verdi. Ertesi gün yerel bir gazetede tribün görüntülerinin övgüyle haberleştirildiğini görünce, meşalelere yönelik kendi yaklaşımımı bir an için yeniden sorguladığımı da itiraf etmeliyim. Demek ki aynı görüntüye farklı yerlerden bakınca bambaşka anlamlar yüklenebiliyor.

Bu seviyedeki resmî maçların yedek oyuncular için önemli bir fırsat olduğunu düşünürüz hep. Fakat nedense zaman zaman sahaya çıkan futbolcuların aynı heyecanı taşımadığını hissediyorum. 26. dakikaya geldiğimizde Beşiktaş da biraz böyle görünüyordu. Belki yanılıyorumdur ama özellikle forma şansı bulamayan oyunculardan daha iştahlı bir oyun beklemek herhâlde haksızlık sayılmaz. Sonuçta böyle maçlar, teknik direktöre “Ben de buradayım” demenin en güzel fırsatlarından biri.

28. dakikadaki kornerde Gökhan topa istediği gibi vuramayınca Darıca adına tehlike büyümeden sona erdi. Hangi Gökhan diye sorabilirsiniz; çünkü sahada ikisi Beşiktaş'ta, ikisi Darıca Gençlerbirliği'nde olmak üzere tam dört Gökhan vardı. Bu maçın ayrı bir istatistiği de bu olsun.

29. dakikada Kerim'in sağ kanattan başlattığı atakta Ömer kaleciyle karşı karşıya kaldı ancak inanılmaz bir fırsatı değerlendiremedi. Bu, o ana kadar Beşiktaş adına maçın en net pozisyonuydu. Şenol Güneş de kenardan sürekli oyuncularını ileri çıkmaları konusunda uyarıyor, belli ki sahadaki tempodan pek memnun görünmüyordu. 

Soğuk havaya rağmen oyuncularını keyifle destekleyen 

ev sahibi takım izleyicileri.

30. dakikada Kerim öyle bir serbest vuruş kullandı ki top ceza sahasındaki herkesin üzerinden geçti. Kırk iki yaşındayım; hiç idman yapmadan sahaya insem ben de herhâlde o kadar vururdum topa. Bu çocukların derdi nedir, anlamak mümkün değil. Böyle giderse Şenol Güneş'in ikinci yarıda işi bitirmek için as kadrodan birkaç oyuncuya başvuracağını düşünmeye başladım.

31. dakikada bu kez soyadı İnler olan Gökhan ceza sahası dışından kaleyi adeta bombaladı ancak hedefi bulamadı. 41. dakikada tribünlerde yeniden meşaleler yakıldı. İki dakika sonra ise maçın önemli pozisyonlarından biri Darıca Gençlerbirliği'nden geldi. Ev sahibi takımın oyuncusu Tolga'yla karşı karşıya kaldı fakat golü bulamadı. Hakemin eklediği üç dakika da sonucu değiştirmeyince ilk yarı 0-0 sona erdi.

İkinci yarının daha hareketli başlamasını bekliyordum ama görüntü pek değişmedi. Soğuk havanın da etkisiyle tribünlerdeki ilk yarı heyecanı biraz azalmış gibiydi. Beşiktaş'ta Gökhan Gönül'ün tecrübesiyle takıma ağabeylik yapmasını ve oyunu toparlamasını bekliyordum fakat o da çok hareketli görünmüyor, paslarında alıştığımız keskinliği gösteremiyordu.

51. dakikada Rıdvan'ın ayağının fazla yükseldiği pozisyonda Beşiktaş serbest vuruş kazandı. Gökhan İnler'in kullandığı vuruşun devamında ceza sahasında yaşanan mücadelede penaltı bekledim ancak hakem oyunu sürdürdü. Bu sırada televizyondaki yorumcu, hafta sonu oynanacak Fenerbahçe derbisine hazır olduğunu düşündüğü birkaç Beşiktaşlı oyuncunun adını sayıyordu. Benim gördüğüm kadarıyla ise o akşam sahadaki hiçbir oyuncu derbi için hazır olduğunu gösterecek bir performans ortaya koymamıştı. Hatta içimden, “As kadrodan kimseyi sokmayın; sahadakiler ne hâlleri varsa görsünler ve kendilerini göstermek için bu maçı kendileri alsınlar,” diye geçiriyordum.

Nihayet 60. dakikada Kerim'den beklediğimiz hareket geldi. Sol kanattan çalımlarla ilerledi, pozisyonunu kendi yarattı ve topu ağlara göndererek Beşiktaş'ı 1-0 öne geçirdi. Ne yazık ki bu üstünlük yalnızca iki dakika sürdü. Darıca Gençlerbirliği'nin sağ kanattan kullandığı serbest vuruşta Uğur kafayla topu ağlara gönderdi ve maç yeniden eşitlendi.

Beşiktaş'ın golü takım oyunundan çok Kerim'in bireysel becerisiyle gelmişti ve açıkçası devamının geleceğine dair çok fazla işaret de yoktu. Fakat 86. dakikada Kerim yeniden sahneye çıktı. Necip'in ara pasında topu aldı ve kendisinin, aynı zamanda Beşiktaş'ın ikinci golünü attı.

 

Kerim bugün neredeyse tek başına maçı aldı. Şu performansı daha istikrarlı biçimde gösterebilse kim bilir neler yapacak. Şenol Güneş'in de ona yeni fırsatlar vereceğini düşünüyorum. Buna karşılık özellikle genç oyuncuların bir kısmı sahada beklediğim kadar görünür olamadı.

Hakem karşılaşmanın sonuna üç dakika ekledi. Başka gol gelmeyince Beşiktaş Türkiye Kupası grup aşamasındaki ilk maçından 2-1'lik galibiyetle ayrıldı. Darıca Gençlerbirliği ise ortaya koyduğu mücadeleyle alkışı hak etti. Oyunu bir an bile çirkinleştirmeden, kendi gücü ölçüsünde futbol oynamaya çalıştılar. Galibiyete ulaşmaları kolay değildi ama beraberliği son dakikalara kadar korumayı başardılar. Son sözü Kerim'in bireysel kalitesi söyledi.

Soğuk bir İzmit gecesinde tribünler yavaş yavaş boşalırken, hemen stadın arkasındaki otoyolda yıllardır olduğu gibi sonsuzluğa doğru uzanan trafik hiç durmadan akmaya devam ediyordu. İsmet Paşa Stadı'nın skor tabelasında ise Kara Kartal'ın 2-1'lik galibiyeti yazıyordu.

Stadyum: İzmit İsmetpaşa Stadyumu

Hakemler: Alper Ulusoy, Volkan Narinç, Arkın Akgöl

Darıca Gençlerbirliği: Gökhan Köstereli, Alper Tursun, Cem Tosun, Uğur Karakoç, Cafercan Aksu (Dk. 78 Sinan Turan), Abuzer Gaffar Toplu (Dk. 72 Serhan Yılmaz), İhsan Uğur Göktaş, Hayrullah Bilazer, Gökhan Solak, Rıdvan Sağlam, Murat Can Bölükbaşı (Dk. 60 Gökhan Erdoğan)

Beşiktaş: Tolga Zengin, Gökhan Gönül, Atınç Nukan, Fatih Aksoy, Sedat Şahintürk (Dk. 71 Eslem Öztürk), Necip Uysal, Gökhan İnler, Kerim Frei, Muhammed Enes Durmuş (Dk. 46 Hamza Küçükköylü), Olcay Şahan, Ömer Hasan Şişmanoğlu,

Goller: Dk. 61 ve Dk. 86 Kerim Frei (Beşiktaş), Dk. 63 İhsan Uğur Göktaş (Darıca Gençlerbirliği)

Sarı kart: Dk. 84 Uğur Karakoç (Darıca Gençlerbirliği)