BEŞİKTAŞ 8 - 8 OLYMPIQUE LYON (20/NİSAN/2017)

Beşiktaş, UEFA Avrupa Ligi çeyrek final rövanşında Fransa'nın Olympique Lyon takımını Vodafone Arena'da ağırladı. Deplasmandaki ilk karşılaşmayı 2-1 kaybeden Kara Kartal, kendi sahasında rakibini aynı skorla mağlup etmeyi başardı. Uzatmalarda başka gol gelmeyince turun kaderini penaltılar belirledi. Seri penaltı atışlarının sonunda gülen taraf Lyon oldu ve Beşiktaş Avrupa'ya çeyrek finalde veda etti.

1989 yılından beri Beşiktaş maçlarını izliyorum ve şimdiye kadar beni bu kadar heyecanlandıran başka bir karşılaşma hatırlamıyorum. Bütün pozisyonları hâlâ gözlerim fal taşı gibi açık izleyebildiğime göre kendimi genç sayabilirim; çünkü benim yaşımdaki bazı insanların böyle maçlarda zaman zaman sahaya sırtlarını dönme ihtiyacı duyduklarını biliyorum. Ne yalan söyleyeyim, ben baktım ama ömrümden de ömür gitti. Böyle bir heyecan olamaz. Adamı götürür, öldüğünü bile anlamazsın.

Beşiktaş maça çok hızlı başladı. Belli ki futbolcular ilk dakikalarda kuracakları baskıyla erken golü bulup turun dengesini değiştirmek istiyorlardı. Cenk birkaç kez uzaktan kaleyi yokladı ve Beşiktaş oyuna büyük bir istekle girdi. Ancak dakikalar ilerledikçe Lyon tribün baskısından sıyrılıp kendi oyununu oynamaya başladı. İlk yarının ortalarından itibaren Fransız ekibinin giderek daha etkili olduğunu gördük.

Beni asıl endişelendiren savunmamızdı. Mitrović ve Tosic'in Lyon'un hızlı hücumları karşısında oldukça zorlandığını düşündüm. Özellikle Tosic'in zaman zaman hakemle tartışmaya girmesi beni ayrıca geriyordu. Böyle bir maçta zaten yeterince sorunla uğraşıyoruz; bir de gereksiz kart ihtimaliyle uğraşmaya hiç gerek yoktu.

Lyon zamanla deplasmanda oynadığını unuturcasına hücum etmeye başladı ve geliştirdikleri hemen her atak yüreğimizi ağzımıza getiriyordu. Beşiktaş bana ayarı kaçmış bir teraziyi hatırlatıyordu: oyuna tutunmaya çalışan bir orta saha, bütün gücünü ortaya koyan hücumcular ve rakibin temposu karşısında zorlanan bir savunma hattı.

İşte o terazinin güçlü tarafındaki Talisca, 27. dakikada topu ağlara gönderdiğinde mutluluktan gözlerim doldu. Tur için ihtiyacımız olan gol gelmişti. Fakat sevincimiz uzun sürmedi. 34. dakikada Lacazette Lyon adına beraberlik golünü attı ve o anda gerçekten çöktüğümü hatırlıyorum. Çünkü sahadaki oyuna baktığımda Beşiktaş'ın bu rakibe karşı yeniden üstünlüğü ele geçirmesinin hiç kolay olmayacağını düşünüyordum.

İlk yarı 1-1 bitti. Ben de ikinci yarıyı izlememeyi düşünerek televizyonu kapattım. Yüreğim olası bir elenişi seyretmeye dayanmayacaktı.

Öyle dedik, böyle dedik ama televizyonu elbette yeniden açtık.

İkinci yarıda karşıma çok daha saldırgan bir Beşiktaş çıktı. Şenol Güneş soyunma odasında ne söylediyse takım hücumda bambaşka bir enerjiyle sahaya dönmüştü. Savunmadaki sıkıntılarımız devam ediyordu ama artık Beşiktaş da Lyon'u çok daha fazla tehdit ediyordu. 58. dakikada Talisca ikinci kez topu ağlara gönderince bir anda bütün düşüncelerim değişti. “Bu iş olacak” dedim. O anda kupanın gerçekten bu takımın kaderinde olduğuna inanmaya başlamıştım.

Lyon pes etmedi. Sağdan geldi, soldan geldi, topları direkten döndü ve Fabri'yi defalarca çalıştırdı. Bu nedenle Beşiktaş'ın müthiş bir futbol oynadığını söylemek rakibin hakkını yemek olur. Lyon çok sayıda tehlikeli pozisyon üretti ve zaman zaman gole bizden daha fazla yaklaştı. Bizim de kaçırdığımız fırsatlar vardı ama özellikle savunmada çok zorlandığımız açıkça görülüyordu. Buna rağmen Beşiktaş mücadeleden hiç kopmadı ve 90 dakika 2-1 üstünlüğümüzle tamamlandı.

İlk maç da Lyon'un 2-1 galibiyetiyle bittiği için karşılaşma uzatmalara gitti. Beşiktaş bu bölümde de sonuna kadar direndi. Artık futbol kalitesinden çok dayanıklılığın, konsantrasyonun ve biraz da şansın belirleyici olduğu dakikalardaydık. Sahadaki kadronun sakatlıklar ve kartlar nedeniyle ideal bir yapıda olmadığını da unutmamak gerekiyor. Elimizde ne varsa onunla ayakta kalmaya çalışıyorduk.

Oyunculara ayrı ayrı baktığımda Quaresma yine bütün enerjisini sahaya bıraktı. O yaşta böylesine yüksek tempolu bir karşılaşmada gösterdiği mücadele gerçekten etkileyiciydi. Atiba bana biraz yorgun göründü. Babel ayağına gelen toplarda Lyon savunmasını sürekli rahatsız etti. Cenk çalışkandı ancak böyle bir gecede ondan biraz daha fazlasını beklediğimi itiraf etmeliyim. Oğuzhan elinden geleni yaptı ama oyunun sorumluluğunu tek başına taşıyacak kadar etkili olamadı.

Fabri ise bambaşkaydı. İlk maçta yaptığı hatayı sanki bu karşılaşmada defalarca telafi etmek istercesine oynadı ve birçok kritik pozisyonda bizi ayakta tuttu. Gecenin en önemli isimlerinden biriydi. Talisca da attığı iki golle Beşiktaş'ı turun içinde tuttu. Mitrović ve Tosic savunmada zorlandılar; Beck'in oyuna girmesiyle birlikte arka tarafta biraz daha rahatladığımızı düşündüm.

Uzatmalarda da eşitlik bozulmayınca sıra penaltılara geldi. Beşiktaşlı futbolcular uzun süre üzerlerine düşeni yaptılar ve penaltılarını gole çevirdiler. Artık seri atışlara geçilmişti. Böylesine uzun bir gecenin sonunda tur, birkaç saniyelik vuruşlara ve futbolun belki de en acımasız tarafına kalmıştı.

Tosic ve Mitrović'in vuruşları gol olmadı. Elbette penaltılar biraz beceri, biraz psikoloji, biraz da şans işi. Maç boyunca sahada verdiğimiz bütün mücadele birkaç penaltı üzerinden değerlendirilemez. Lyon kendi vuruşlarında hata yapmayınca turu geçen taraf oldu.

Ve Beşiktaş UEFA Avrupa Ligi'ne çeyrek finalde veda etti.

Üzgünüm ama bu geceye yalnızca eleniş olarak bakmak istemiyorum. Beşiktaş, Lyon'u Vodafone Arena'da mağlup etti ve kendi sahasındaki Avrupa yenilmezliğini sürdürdü. “Tur bizim olmalıydı” da demeyeceğim. İki takım da ortaya koydukları mücadeleyle yarı finali hak edecek bir gece yaşattı ve sonunda birinin geride kalması gerekiyordu.

Beşiktaş yapabileceği her şeyi yaptı.

Bu sezon olmadı. Belki bir sonraki sezon olur. Önemli olan, son penaltının yarattığı hayal kırıklığının geride kalan bütün yolu görmemize engel olmaması. Beşiktaş artık Avrupa'da büyük hedeflerin peşinden koşabileceğine gerçekten inanabileceği bir seviyeye doğru ilerliyor.

Bu gece turu geçemedik ama başımızı öne eğmemizi gerektirecek hiçbir şey yok.

Her zaman, her yerde en büyük Beşiktaş!

Stadyum: Vodafone Arena

Hakemler: Milorad Mazic, Milovan Ristic, Dalibor Djurdjevic (Sırbistan)

Beşiktaş: Fabricio, Gökhan Gönül, Mitrovic, Tosic, Adriano (Dk. 77 Beck), Hutchinson, Oğuzhan Özyakup (Dk. 95 Necip Uysal), Quaresma (Dk. 117 Tolgay Arslan), Talisca, Babel, Cenk Tosun

Olympique Lyon: Lopes, Jallet, Nkoulou, Diakhaby, Morel (Dk. 120 Rybus), Tousart, Gonalons, Tolisso, Cornet (Dk. 77 Fekir), Lacazette (Dk. 91 Rachid Ghezzal), Valbuena

Goller: Dk. 27, 58 Talisca (Beşiktaş), Dk. 34 Lacazette (Olympique Lyon)

Sarı Kartlar: Tosic, Adriano, Gökhan Gönül (Beşiktaş), Gonalons (Olympique Lyon)