Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi G
Grubu'ndaki ikinci maçında Almanya'nın RB Leipzig takımını Vodafone Park'ta
ağırladı. Kendi sahamızda oynuyor olsak da oldukça zorlu geçmesini beklediğimiz
karşılaşmada Kara Kartal disiplinli ve üstün bir mücadele ortaya koyarak
sahadan 2-0 galip ayrıldı. Böylece Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi'nde üst üste iki
maç kazanan ilk Türk takımı olmayı da başardı.
Yalnızca üç gün önce Kadıköy
deplasmanında Fenerbahçe karşısına çıkan Beşiktaş, çok tartışılan hakem
kararlarının damga vurduğu derbiden mağlubiyetle ayrılmıştı. Böylesine gergin
bir karşılaşmanın ardından takımın moralinin nasıl olacağını merak ediyordum.
Fakat Kara Kartal, ligde yaşananları geride bırakıp Avrupa'da kanatlarını
yeniden açtı ve Şampiyonlar Ligi'ndeki yükselişini sürdürdü.
Daha önceki yıllarda yazdığım
Avrupa Kupası maçlarına göz gezdirildiğinde, Fikret Orman yönetimiyle birlikte
başlayan yapılanmanın günü kurtarmaktan çok uzun vadeli bir başarı arayışına
dönüşmesini ne kadar önemsediğim görülecektir. Türk futbolunun yalnızca günlük
başarılar ve küçük hedeflerle ilerleyemeyeceğini uzun zamandır düşünüyorum.
Beşiktaş'ta son yıllarda beni asıl heyecanlandıran da yalnızca alınan sonuçlar
değil; kulübün yapılanmasıyla sahadaki gelişimin birbirini destekliyor
görünmesi. Bugün geldiğimiz noktada Avrupa'daki sonuçların da bu sürecin
karşılığı olduğunu düşünüyorum.
Kadıköy'deki derbinin yarattığı
moral bozukluğunun takıma yansımaması, Beşiktaş'ın ulaştığı profesyonel
seviyeyi göstermesi açısından ayrıca önemliydi. Skor kimseyi yanıltmasın; RB
Leipzig güçlü bir takımdı ve onların da tehlikeli olduğu anlar yaşandı. Buna
rağmen böylesine güçlü bir rakibi ilk dakikalardan itibaren baskı altına almak
ve 11. dakikada golü bulmak kolay iş değildi.
Babel'in golü gerçekten çok
klastı ama golün hazırlığı en az bitirişi kadar güzeldi. Cenk'in rakibinden
sıyrılıp topu taşıması ve ardından Babel'i bulması hücumun bütün dengesini
değiştirdi. Top Babel'in ayağına öylesine güzel oturdu ki kalecinin yapabileceği
pek bir şey kalmadı.
43. dakikada gelen ikinci gol ise benim için gecenin özeti gibiydi.
Quaresma sağ tarafta topu aldı ve kendine özgü trivela ortalarından birini
yaptı. Talisca da kafa vuruşuyla topu ağlara gönderdi. Pozisyonun hazırlanışı,
Quaresma'nın pası ve Talisca'nın bitirişi birbirini tamamlayan kusursuz
parçalardı.
Seksenli yılların sonundan beri
Beşiktaş'ı izliyorum. Avrupa Kupalarında geçmişte attığımız gollerin önemli bir
bölümünde rakibin hatasını değerlendiren ya da o an ortaya çıkan fırsatı
kullanan bir Beşiktaş hatırlıyorum. Sonraki yıllarda daha organize hücumlar
görmeye başladık. Şimdi ise başka bir noktaya geldiğimizi düşünüyorum. Zekâ
dolu, ağızdan bir nefeste dökülen şiir cümleleri gibi goller izliyoruz. Her
golün arkasında bir fikir, bir hazırlık ve birbirini anlayan oyuncular var.
Benim için asıl değişim de
burada. Avrupa'da rakipleri yenmek artık yalnızca o gece her şeyin yolunda
gitmesine bağlı görünmüyor. Beşiktaş sahaya ne yapmak istediğini bilen bir
takım olarak çıkıyor. Geçmişte Avrupa'da güzel bir galibiyetin ardından deplasmanda
ağır bir yenilgi yaşayabileceğimiz endişesini taşırdık. Şimdi ise karşımızda
gerçekten Avrupa seviyesinde rekabet edebilen bir Beşiktaş var.
Bu noktaya gelinmesinde
yönetimin, teknik kadronun ve yıllardır sürdürülen yapılanmanın büyük payı
olduğunu düşünüyorum. Elbette hiçbir yönetim sonsuza kadar görevde kalamaz.
Asıl başarı, bugün oluşturulan düzenin kişilerden bağımsız biçimde devam edebileceği
bir kurumsal yapıya dönüşmesi olacaktır. Beşiktaş bunu başarabilirse bugünkü
kazanımlarını gelecek yıllara da taşıyabilir.
Maç kaptan Oğuzhan'ın da
söylediği gibi 2-0 değil, üç ya da dört farklı bir skorla da bitebilirdi.
Özellikle son dakikalarda Tosic'in kendi yarı sahamızdan başlayıp neredeyse
kendisine gol pozisyonu yaratacak kadar uzun bir koşu yapması gecenin eğlenceli
anlarından biriydi. Negredo'yla yaptığı paslaşmanın ardından şutunu da gayet
iyi çıkardı ama kaleci pozisyonu dikkatle takip etti.
Maçtan sonra Quaresma'ya
Fenerbahçe karşılaşmasıyla ilgili bir soru yöneltildiğinde verdiği cevap da
hoşuma gitti: “O maçla ilgili konuşursam ceza alırım.” Üç gün önce yaşanan
tartışmaların ardından konuyu yeniden büyütmek yerine Avrupa'da alınan galibiyetin
keyfini çıkarmayı tercih etmesi yerinde bir tavırdı.
Beşiktaş bu galibiyetle puanını
altıya yükseltti ve grubundaki liderliğini sürdürdü. İki maç, iki galibiyet...
Elbette önümüzde daha uzun bir yol var ama kendimde önemli bir değişiklik fark
ediyorum. Eskiden böyle Avrupa galibiyetlerinden sonra bile hemen “Dikkatli
olmak lazım” diye düşünürdüm. Artık bunu söyleme ihtiyacı hissetmiyorum.
Yenilmek de futbolun bir parçası.
Bir gün elbette yenileceğiz. Fakat bugün Beşiktaş'a baktığımda bundan sonraki
Avrupa maçlarını korkmadan izleyebileceğimi hissediyorum.
İşte beni asıl mutlu eden de bu.
Stadyum: Vodafone Arena
Hakemler: Sergei Karasev, Anton Averianov, Tikhon Kalugin (Rusya)
Beşiktaş: Fabricio, Medel (Dk. 60 Necip Uysal), Pepe, Tosic, Caner Erkin,
Hutchinson, Oğuzhan Özyakup, Quaresma, Talisca (Dk. 71 Tolgay Arslan), Babel,
Cenk Tosun (Dk. 80 Negredo)
Leipzig: Gulacsi, Ilsanker, Orban (Dk. 46 Kampl), Upamecano, Halstenberg,
Sabitzer, Keita (Dk. 59 Bruma), Demme, Forsberg, Augustin, Werner (Dk. 32
Klostermann)
Goller: Dk. 11 Babel, Dk. 43 Talisca (Beşiktaş)
Sarı kartlar: Dk. 8 Orban, Dk. 16 Keita (Leipzig), Dk. 17 Caner Erkin, Dk. 87 Fabricio (Beşiktaş)



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder