Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi G
Grubu üçüncü maçında Monaco'ya misafir oldu. Gruptaki ilk iki karşılaşmasını
kazanmış olan Kara Kartal'ın bu zorlu deplasmanda nasıl bir oyun ortaya
koyacağı herkes gibi benim için de büyük merak konusuydu. Açık söylemek gerekirse
bazı çekincelerim vardı ve karşılıklı atılacak gollerle alınacak bir
beraberliğe razıydım.
Belki bunda geçmişin de etkisi
vardı. Seksenli ve doksanlı yıllarda Avrupa maçları izleyerek büyümüş bir
Beşiktaşlı olarak, böylesine önemli deplasmanlarda insanın içine yerleşen o
eski tedirginliği hâlâ tamamen atabilmiş değilim. Fakat ne zaman artık o zamanlar
ne de Beşiktaş o yılların Beşiktaş'ı.
Maç saati geldiğinde Monaco
tribünlerinin beklediğim kadar dolu olmadığını gördüm. Geçen sezon Şampiyonlar
Ligi'nde yarı finale kadar yükselmiş bir takımın böylesine önemli bir
karşılaşmasına daha fazla ilgi gösterilmesini beklerdim. Üstelik maç başladığında
Monaco'nun son derece kaliteli, yüksek seviyede futbol oynayabilen bir takım
olduğu da açıkça görüldü.
Fakat asıl şaşırtıcı olan
Beşiktaş'tı.
Kara Kartal, Süper Lig'de
kaybettiği Gençlerbirliği maçındaki görüntüsünden tamamen uzak, müthiş bir
özgüvenle sahaya çıktı. Takım kendinden öylesine emin oynuyordu ki maç
öncesinde beraberliğe razı olduğumu hatırlayıp kendi kendime kızdım. Ben hâlâ
eski Avrupa deplasmanlarının tedirginliğiyle maça bakarken, sahadaki
Beşiktaş'ın böyle bir derdi yoktu.
Yeni Beşiktaş gerçekten
hayallerimin ötesinde bir takım hâline geliyor.
Monaco deplasmanından Cenk'in
attığı iki golle 2-1 galip ayrılan Beşiktaş, grubundaki ilk üç maçını da
kazanarak dokuz puana ulaştı. Üstelik bu üç karşılaşmanın ikisini deplasmanda
oynadı. Şampiyonlar Ligi, bir futbol takımının kendisini sınayabileceği en
yüksek seviyelerden biri ve Beşiktaş şu ana kadar bu sınavın karşısında
yalnızca ayakta kalmadı; oyunun içine ağırlığını da koydu.
Ben hâlâ eski Beşiktaşlı
alışkanlığıyla “Matematiksel olarak garanti mi?” hesabı yaparken Kara Kartal'ın
sahadaki özgüveni çok daha başka şeyler söylüyor. Gerçekten tarihî bir dönemden
geçiyoruz ve bunu canlı izleyen nesil olarak biz de bu hikâyenin tanıkları
oluyoruz.
Takım bütünüyle çok iyiydi ama
hücumdaki Babel, Quaresma ve Cenk üçlüsünün yeri ayrıydı. Quaresma yine adrese
teslim paslarından biriyle golün yolunu açtı. Adam şarap gibi; yıllar geçtikçe
futbolunun başka bir tarafı güzelleşiyor. Daha önce de söylediğim gibi
Quaresma'nın yeteneğinden hiçbir zaman şüphem olmadı. Onun ihtiyacı, bu
yeteneği doğru yönlendirebilecek ve gerektiğinde kendisini sakinleştirebilecek
bir teknik direktördü. Şenol Güneş'le kurduğu ilişki de bunun ne kadar önemli
olduğunu gösteriyor.
Cenk için de zamanında neler
söylendi. Beşiktaş'ın as golcüsü olamayacağı, ancak “nöbetçi golcü” olarak
kullanılabileceği, tek başına santrfor pozisyonunun sorumluluğunu
taşıyamayacağı konuşuldu. O ise cevabını yine sahada verdi. Monaco gibi bir
rakibe deplasmanda iki gol atarak Beşiktaş'a tarihî bir galibiyet kazandırdı.
Babel ise tecrübesi ve
kalitesiyle hücum hattının önemli parçalarından biri olduğunu bir kez daha
gösterdi. Beşiktaş'ın Avrupa'daki bu görüntüsünü değerli yapan şeylerden biri
de bu zaten: sahada tek bir oyuncunun sırtına yüklenmiş bir takım değil, birbirini
tamamlayan futbolculardan oluşan bir yapı var.
Maçın ardından bazı spor
gazetelerinin kullandığı gösterişli ve rakibi küçümseyen manşetleri ise
gereksiz buldum. Böyle bir galibiyetin değerini artırmak için Monaco'yu
küçümsemeye ihtiyacımız yok. Tam tersine, geçen sezon Avrupa'nın en önemli
takımları arasına girmiş güçlü bir rakibi kendi sahasında yenmiş olmak zaten
başlı başına yeterince değerli.
Quaresma'nın maçtan sonra yaptığı
açıklama da ayrıca hoşuma gitti. Monaco karşılaşmasının artık geride kaldığını
ve Süper Lig'deki durumu toparlamak için önlerindeki maça konsantre olmaları
gerektiğini söyledi. Avrupa'da böylesine önemli bir galibiyetin hemen ardından
yeniden lige dönmeyi düşünmek, takımın ulaşmak istediği seviyeyi göstermesi
açısından önemli.
Quaresma'nın bu hırsına ayrıca
bayılıyorum. Bıraksan kendi kendine oynayıp Beşiktaş'ı şampiyon yapmaya
çalışacak. Futbolu bıraktıktan sonra da bir şekilde kulübün içinde kalmasını ve
daha nice güzel günlerde Beşiktaş'la birlikte olmasını isterim.
Şimdi sırada Vodafone Arena'da
oynayacağımız Başakşehir karşılaşması var. Rakip güçlü ve ligde artık
kaybedilecek her puanın önemi giderek artıyor. Monaco gecesi bize Beşiktaş'ın
Avrupa'nın en zor deplasmanlarından birinde neler yapabileceğini gösterdi.
Şimdi aynı özgüveni lige taşımak
gerekiyor.
Stadyum: II. Louis Stadyumu
Hakemler: Milorad Mazic, Milovan Ristic, Dalibor Djurdjevic (Sırbistan)
Monaco: Subasic, Sidibe (Dk. 79 Boschilia), Glik, Jemerson, Toure, Fabinho,
Moutinho, Tielemans (Dk. 57 Lopes), Lemar, Balde, Falcao
Beşiktaş: Fabricio, Adriano, Pepe, Tosic, Caner Erkin, Hutchinson, Tolgay Arslan
(Dk. 74 Medel), Quaresma, Talisca (Dk. 75 Oğuzhan Özyakup), Babel, Cenk Tosun
(Dk. 89 Negredo)
Goller: Dk. 30 Falcao (Monaco), Dk. 34 ve 54 Cenk Tosun (Beşiktaş)
Sarı kartlar: Dk. 16 Pepe, Dk. 36 Tolgay Arslan (Beşiktaş), Dk. 49 Balde (Monaco)



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder