BEŞİKTAŞ 1 - 1 MONACO (01/KASIM/2017)

Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi G Grubu dördüncü maçında Fransa'nın Monaco takımını Vodafone Park'ta ağırladı. Kara Kartal'ın genel olarak iyi oynadığı ancak yakaladığı net gol fırsatlarını değerlendiremediği mücadele 1-1 beraberlikle sonuçlandı. Bu sonuç Beşiktaş'ın gruptan çıkışını henüz matematiksel olarak garantilemesine yetmedi ancak takım dört maç sonunda topladığı on puanla liderliğini sürdürerek Avrupa'da tarihî bir performans ortaya koymaya devam etti.

Beşiktaşlıları çok iyi anlıyorum. İçimizde büyük bir heyecan var. Kendi sahamızdaki bu maçı kazansaydık gruptan çıkmayı garantileyecektik. Fakat dikkat çekmek istediğim başka bir nokta var: Beşiktaş öylesine baş döndürücü bir performans sergiliyor ki hepimiz bu başarının büyüsüne kapılıp zaman zaman nerede olduğumuzu unutuyoruz.

Karşımızdaki Monaco, geçen sezon Şampiyonlar Ligi'nde yarı finale kadar yükselmiş bir takım. Beşiktaş bu rakibini deplasmanda mağlup etti, İstanbul'da ise geriye düştüğü karşılaşmadan beraberlikle ayrıldı. Birkaç yıl önce böyle bir tabloyu önümüze koysalar herhâlde fazla düşünmeden kabul ederdik. Şimdi ise 1-1'lik Monaco beraberliğinin ardından kaçan galibiyete üzülüyoruz. Aslında bu bile Beşiktaş'ın birkaç yıl içerisinde beklentilerimizi ne kadar değiştirdiğini gösteriyor.

Quaresma yine kendine özgü oyunuyla rakip savunmayı zorladı ve yarattığı pozisyonda takımına penaltı kazandırdı. Buna rağmen maçın ardından eleştirilerin odağında olmaktan kurtulamadı. Çok iyi olmanın böyle bir dezavantajı da var galiba; çıtayı yükselttiğinizde bir süre sonra insanlar o seviyeyi olağan kabul etmeye başlıyor.

Oysa böylesine büyük başarılara bu kadar kolay alışmamak gerekiyor. Geçmişte Avrupa kupalarında ne acılar gördük. Büyük takımları kendi sahamızda yenip deplasmanlarda ağır mağlubiyetler aldığımız zamanlar oldu. Sonra o deplasman maçları hiç oynanmamış gibi evimizdeki galibiyetleri tekrar tekrar izleyerek teselli bulduk. Bütün bunların birkaç yıla sığan büyük bir dönüşümle geride kalması, geçmişi unutmamıza neden olmamalı.

Bu nedenle ne futbolcularımıza ne teknik direktörümüze ne de yönetime gereğinden fazla yüklenmenin anlamı var. Sakinliğimizi koruyup grupta kalan iki maça yoğunlaşmak gerekiyor. Beşiktaş bu noktaya tesadüfen gelmedi ve dört maç sonunda topladığı on puan bunun en açık göstergesi.

Kara Kartal yakaladığı fırsatları biraz daha iyi değerlendirebilse Monaco karşısında galibiyete ulaşabilirdi. Fakat aynı gerçeğe başka taraftan da bakabiliriz: Bu kadar çok gol pozisyonuna girmiş olmamız Beşiktaş'ın ne kadar cesur ve hücumcu oynadığını gösteriyor. Aynı şekilde Monaco'nun Vodafone Park'ın atmosferine ve Beşiktaş'ın baskısına direnebilmesini de küçümsememek gerekiyor. Ne kendi takımımızı gereksiz yere hırpalayalım ne de rakibimizin hakkını yiyelim.

Son olarak, biz tribünlerde ve televizyonlarımızın karşısında Beşiktaş'ın gruptan nasıl çıkacağının hesabını yaparken Hakkâri'nin Şemdinli ilçesinden gelen can kaybı haberleri gecenin bütün futbol heyecanının önüne geçti. Birkaç dakika önce son iki maçın hesabını yaparken, böyle bir haberle karşılaşınca futbolun hayat içerisindeki yerini yeniden hatırlıyor insan.

Hayatını kaybedenlerin yakınlarına sabır diliyorum.

Stadyum: Vodafone Arena

Hakemler: Paolo Tagliavento, Alessandro Giallatini, Filippo Meli (İtalya)

Beşiktaş: Fabricio, Gökhan Gönül, Pepe, Tosic (Dk. 69 Medel), Adriano, Hutchinson (Dk. 83 Talisca), Tolgay Arslan (Dk. 75 Mitrovic), Quaresma, Oğuzhan Özyakup, Babel, Cenk Tosun

Monaco: Subasic, Raggi, Jemerson, Glik, Jorge, Joao Moutinho, Fabinho, Tielemans (Dk. 74 Carrillo), Lemar (Dk. 26 Jovetic), Keita Balde, Marcos Lopes (Dk. 85 Diakhaby)

Goller: Dk. 45+1 Marcos Lopes (Monaco), Dk. 54 Cenk Tosun (Penaltıdan) (Beşiktaş)

Sarı kartlar: Dk. 25 Tolgay Arslan, Dk. 65 Tosic, Dk. 88 Quaresma, Dk. 90+1 Medel (Beşiktaş), Dk. 27 Marcos Lopes, Dk. 53 Jorge, Dk. 90+3 Diakhaby (Monaco)